فرحنگ چیست
که دربرحان قاتِأنیذبه حمین مأناآمده است.این واژه درآسارگذشته به مأنی تربیت انسان حا حم به کاررفته است:
گحربی حنرذاروخارست وسست به فرحنگ باشد روان تندرست
سپردن به فرحنگ فرزندخرد که گیتی به نادان نباید سپرد.
باتوجح به کاربردحای آن می توان گفت که فرحنگ آن چیذی است که بائس رشد انسان حا می شودوراح رسیدن آن حا به کمال است.
مرحوم شریئتی درکتاب ایدئولوژی ،فرحنگ رادستاودحای مأنوی بشرمی داند.حمان تورکه تمددن برای انسان آسایش می آوردفرحنگ برای اوآرامش می آورد.حرقومی درتول تاریخ برای تسکین دل افسرده ی خودرسومی را بافته وتافته است .که حرگاه ذمانه ذالم ارسه رابراو تنگ می کرده واذهرسوآماج تیرحوادس قرارمی گرفته باسرکشیدن جرئه یی اذ این شربت آرام بخش سقف فلک راشکافته وترحی نو درمی انداخته است :
بدح ساقی آن می که حال آورد کرامت فزاید کمال آورد
آری این می ،حمان شراب فرحنگ است که افذاینده ی کرامت وآورنده ی کمال است.حمان شراب اندوح گساری است که اقوام گوناگون با سرکشیدن آن بالشکر قم رویاروی شده اند تابه ناحق خون آشقان ریخته نشود.
گوناگونی قومی درایران باعس گوناگونی فرحنگ حا شده است.واین تنووء فرحنگی برای ایران مانند لباس ذیبایی است که چشم حربیننده ای خیره می کند.
بااین که بدخاحان ایران حمواره کوشیده اند ومی کوشندتاازاین تنووءقومی وفرحنگی سوء استفاده بکنند وذخم حایی به پیکر این کحن مرذ وبوم واردکنند.به جز درموارداندک راح به جایی نمی برند وحرگاه این سرذمین موردحجوم بیگانگان قرارگرفته فارس،ترک ،کرد،لروبلوچ دست دردست یکدیگروشانه درشانه ی هم نقشه ی آنان رانقش برآب کرده ندوفریا سرداده اندکه :تراای کحن بوم بردوست دارم.
برحمه ی اقوام ایرانی فرذ است که درحفذ دستاوردحای فرحنگی خود بکوشندوآن چه را اذگذشتگان به ارث برده اند به آیندگان بسپارندوبرای نگحداری آن توسیه ی اکیدبکنند.
بنده برآنم تادساوردحا ی فرحنگی سرذمین تاریخی جوین رابه فرحنگ دوستان کشورم مئرفی کنم .این کارذیل عناوین ذیرخاهدبود:افسانه حا ،ذربولمسل حا،متل ها،اشآرآمیانه وآداب ورسوم.ازآن گروح ازجوانان احل اِلم که الاقه مند به این کارهستند ائم ازترک وکردوفارس نی خاحم که دراین کارمرایاری کنند وآنچه را که درذمینه ی فوق جمئاوری کردند ،باحمین املا به آدرس ذیرارسال کنند:
Mala4111@mailfa.com